در این مساله چند عنوان هست که بایستی مورد کنکاوی قرار گیرد :

ابتدا باید بگوئیم که این مطلب را قبول داریم که در این انقلاب و حکومت افرادی هستند که از موقعیت خود سوء استفاده کرده و به نام دین اعمالی انجام می دهند  که هیچ سنخیتی با اسلام ندارد ، و البته باید توجه داشت که این مطلب چیز نو و جدیدی نیست ، از صدر اسلام نیز این جور افرادی حضور داشتند  که در لباس دین و مذهب ، دنبال منافع شخصی خود بودند . در قرآن هم بار ها از آنها یاد شده و آنها را تقبیح و رد کرده است ، آیات فراوانی که در شان منافقین نازل شده است ، از همین باب میباشد .

اما اینکه انسانهایی همیشه در طول تاریخ بوده اند که منافق صفت بوده و در هر موقعیتی ،خود را  در ظاهر به شکل آن ها در آورده ، اما در با طن هیچ اعتقادی نداشته اند ، با اصل دین ارتباطی ندارد .

دین یک قانون است ، حال اگر آن قانون پیاده شود و انسانها آن قوانین را در خود و زندگی خود رعایت کنند ، آن وقت می توان گفت که این شخص دین دار است . اما اگر از دین هیچ اثری جز نام آن نباشد ، و افراد تنها نام اسلام را یدک بکشند ،  در این صورت نمی شود که  دین و قانون را تخطعه کرده و تقصیر را به گردن او انداخت . مشکل از قانون نیست از عمل نکردن به قانون است . اگر در شهری مردم آن شهر به قانون خوب آنجا عمل نکنند و شهر دچار هرج و مرج شود ، آیا برای اصلاح امور ،قانون را باید تغییر داد یا اینکه باید رفتار شهروندان  را عوض کرد ، آری پر واضح است که تا وقتی شهروندان در  رفتارعمل نکردن به قانون استوار باشند ، هزار هزار  قانون هم تغییر کند ره به جایی برده نمی شود . اسلام را در ذات خود هیچ عیب نیست ، آنچه عیب است در مسلمانی ماست .

اشکال کار ما اینجاست که  به جای اینکه آن شهر وندان را تخطعه کنیم ، قانون را بد می شماریم . دین و قانون الهی برای هدایت و سعادت بشر است ، دین قانونی است که ازجانب خالقی که آگاه به مخلوقات خود است ، برای سعادت مخلوقاتش آمده . حال هر کس مومن شده و به دین عمل کند ، تاکید می کنم : (عمل کند) سعادت مند میشود و هرکس عمل نکند ، خود زیان کرده است . در ذات دین فرقی ندارد که هزار نفر به آن مومن شوند یا تمام عالم مومن شوند یا  نه اصلا هیچ کس ایمان نیاورد ، این لطمه ای به حقانیت دین نمیزند . انسانها مختاربوده و مجبور نمی باشند ، «لا اکراه فی الدین » در قبول دین اجباری نیست .

دوست عزیز برای حکم به صحت و سقم یک دین ، باید خود دین را شناخت و در آموزه های خود دین تحقیق و برسی کرد ، نه اینکه به رفتار افراد منتسب به دین نگاه کرد . مولی علی (ع) فرمودند : ابتدا حق رابشناس ، آن وقت پیروش را تشخیص می دهی . آری اگر قرار بود حق و باطل حول و محور افراد بگردد ، سنگ روی سنگ بند نمی شد . دین ما می گوید محور ، قانون خداست هر کس تا زمانی که به آن قانون پایبند باشد ، مسلمان است و وقتی که عمل نکرد ه وپایبند نباشد ،در هر موقعیتی که می خواهد باشد ، باشد ؛ اطلاق دین دار ی از او سلب می شود . می خواهد همسر پیامبر هم باشد ، باشد تفاوتی نمی کند ( رجوع کنید سوره تحریم را با دقت مطالعه بفر مایید )

انسانها اگر خود سازی نکرده باشند ، در هر موقعیتی می توانند که از راه راست منحرف شده ، و سقوط کنند  .

حال با این مقدمه ای که گفته شد ، به فرض هم که در جمهوری اسلامی افرادی باشند که به خطا رفته اند ( که البته عمومیت نداشته و آن قدری نیستند که شما فرض کرده اید و این را نه از روی ترس و نه از روی نا آگاهی می گویم )

 دلیل نمی شود که اسلام بد باشد ، در صدر اسلام در زمان پیامبر و امیر المومنین نیز افرادی بودند که منافق بودند .

ما نیز بهتر است واقع نگر باشیم و بدانیم که دین اسلام قرآن است ، نهج البلاغه است ، روایات و احادیث هستند و بس . و اگر کسی به آنها عمل کرد ، دین دار می باشد و الا خارج از دین است . و فرقی نمی کند عمامه به سر باشد یا کلاه به سر . این تصور صد در صد غلط است ، که کسی گمان کند هر کس ریش و یقه بسته داشت مومن است ، این ظاهر بینی مسلما انسان را به خطا می کشاند .ما باید زیرک باشیم و فریب این جور افراد را نخورد . باید تلاش کنیم در جهت کوتاه کردن دست آنها از سوء استفاده های شان . نه اینکه اصل دین را منکر شویم و دست آنها را باز به گذاریم و خود کنار بنشینیم و  نماز نخوانیم ، خب نماز نخواندیم ! چه شد ؟ اوضاع درست شد . اگر ما چشممان را ببندیم ، جهان تاریک می شود یا نه ما خود ، خود را از نور محروم کرده ایم .   چه فرقی است بین کافر و منافق و مومن  اگر قرار باشد عمل همه آنها را به پای دین به گذاریم . این حکومت نیز گرچه دارای نواقصی هست اما خیر الموجودین است و باید من و شما در جهت اصلاح امور و هر چه بهتر شدن و رفع اشکالات آن تلاش کنیم . والا ایراد گرفتن و غر زدن را پیر زنها از ما بهتر انجام می دهند . اشکال گرفتن که کاری ندارد آن چه سخت است حل مشکلات است .

نکته مهم بعدی این است که ما تصور  می کنیم اسلام قرائت های گوناگونی دارد و هر کس بنابر سلیقه خود می تواند آنرا تفسیر کند ، به اصطلاح برخی از منحرفین ، اسلام و قرآن صامت است و ناطق نمی باشد ، یعنی خود کتاب قرآن معنایی  را اراده نکرده ، بلکه این افراد هستند که معانی را برای گزاره های قرآنی قرار می دهند . آری خطای کار اینجاست .که در نتیجه هر کس و ناکسی هر چه کرد ، آنرا به پای دین و مذهب بگزارد . و جوانان عزیز را به حقیقت اسلام ، بدبین کند . آن وقت اگر بزرگتری به خواهد جلوی این فرد منحرفی را بگیرد که این چنین نظریه ای را ترویج کرده ، به او برچسب های گوناگون زده شود .

علاوه اینکه دوست عزیز ، از شما یک سوالی میکنم ،  فرض کنیم دو قبیله  در جنگند ، یکی ازآنها ( مثلا قبیله الف )قسم خورده که در هر شرایطی و در هر زمینه ای به آن قبیله آسیب بزند ، اگر دستش رسید ، با سلاح و خون ریزی ، اگر نه ، با تحریم و بستن آب و بردن آبرو و هرچه که فکرش را بکنی ، حال بعد از مدتی در  قبیله ب یک اختلاف کوچکی رخ داده ، اگر بخواهیم بفهمیم که این اختلاف چه بوده باید سراغ چه کسی برویم تا واقعه را آن طور که بوده به ما بگوید؟  و آنطور که دوست دارد بوده باشد ، تعریف نکند ؟، دو نفر در قبیله ب دعوا کردند ، آنها می گویند صد نفر در نتیجه دعوا کشته شدند . وجهش هم این است که می خواهند آبروی قبیله ب را ببرند . ما باید خودمان عاقل باشیم و بسنجیم که اخبار را از کجا بگیریم . البته این مثال کلی بود . و الا شگرد های رسانه ای پی چیده تر از این حرف هاست ، صد تا خبر درست می دهند تا اینکه اعتماد را جلب کنند بعد در وسط آن صد خبر  یک دروغ به خورد مخاطب می دهند . دوست عزیز دوشمن ، دشمن است ، حتی اگر لباس میش بپوشد . حتی اگر به ظاهر به ما کمک کند . ما نباید فریب او را بخوریم.

نکته بسیار مهم بعدی این است که در یک گفتگو ، قبل از این که پاسخی از طرف مقابل شنیده شود ،نباید جواب را در ذهن خود ساخته باشیم و پیش فرض گرفته باشیم که ، یا دروغ می گوید و یا می ترسد و یا نمی خواهد درست جواب بدهد . و از این سه خارج نیست . با این پیش فرض دیگر هر چه طرف بگوید که ما قبول نخواهیم کرد . اگر قسم هم بخورید باز به یکی از این سه حمل میکنیم . قدم اول این است که قبل از شنیدن پاسخ قضاوت نکنیم. دوست عزیز والله قسم می خورم که قبول کردن یا نکردن این حرف ها از جانب شما سودی برای من ندارد ، هرکس را در قبر خودش می گذارند .اما چون شما را دوست دارم ، من و شما هردو بنده یک خداییم و مخلوق یک اله ، لذا نمی خواهم شیطان شما را فریب دهد و با شنیدن چند خبر از رسانه های بیگانه حکم را جاری کنید