عالم برزخ در زبان شریعت و زبان اهل حکمت و عرفان ، بعضی اوقات با هم تفاوت دارد ، و گاهی به یک معنی بکار برده می شوند ، همین امر باعث شده است بعضی ها به اشتباهاتی دچار شوند ، ما برای پیشگیری از این اشتباه در آغاز کار ، معنای لغوی و اصطلاحی آن را مورد برسی قرار می دهیم .

برزخ در لغت یعنی :  چیزی که حایل بین چیزی و چیز دیگر باشد . 

 ودر اصطلاح حکمت : به همان عالم مثال اطلاق می شود ، زیرا عالم مثال حد فاصل بین عالم عقل و عالم ماده است به این معنی که عالم مثال ، هم خصوصیاتی از عالم ماده را دارد ، مثل شکل و رنگ و مقدار و هم خصوصیاتی از عالم عقل و مجردات تام را، مثل ثبات و تغییر ناپذیری وزوال ناپذیری و تقید ناپذیری به تقیدات عالم ماده را دارد.

 و در اصطلاح شریعت : به فاصله میان مرگ تا قیامت کبری را گویند . بنابراين ،آیه :

وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى‏ يَوْمِ يُبْعَثُونَ  /  واز پس انان برزخی است ، تا روزی که مبعوث شوند  (مومنون-100 ) >>

حكايت مى‏كند كه ، از مردن تا قيامت يك حالتى وجود دارد كه آن حالتْ حائل و فاصله ميان زندگى اين دنيا و قيامت است .

با توجه به آنچه گفته شد ، می توان نتیجه گرفت  که روح تمام انسانها که شامل ارواح مقدس انبیاء و امامان (علیهم السلام )هم می شود ، بعد از مرگ تا برپایی قیامت کبری در برزخ قرار دارند .

اما نکته مهمی که در اینجا باید تذکر دهیم، این است که : عالم برزخ وحتی عالم قیامت اینگونه نیست که بعدا آفریده شود و الان وجود نداشته باشد ،

 بلکه به گفته شهید مطهری (ره ) : « قرآن مى‏گويد عنصرِ بقاى بعد از مرگ، الآن در شما وجود دارد، يعنى عالم برزخ بعد از اين خلق نمى‏شود بلكه شما الآن اينجا يك وجود مثالى برزخى داريد كه الآن همراه شما هست ... ما خواستيم بگوييم اصلا عنصر قيامت (يعنى آنچه از ما در برزخ باقى مى‏ماند و آنچه در قيامت شخصيت ما را تشكيل مى‏دهد) الآن وجود دارد » (مجموعه اثار –  ج 4 – ص 598)،

 منتهی چیزی که هست انسانهای عادی آنقدر مشغول این دنیا می باشند که از برزخ و قیامت خود غافل می شوند، « يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُون / انها تمام مشغول حیات دنیوی اند و از اخرتشان غافل می باشند»(روم – 7 ) و نمی توانند برزخ و قیامت خود را ببینند. وتنها وقتی  که مردند متوجه عالم برزخ و قیامت خود می شوند . این در حالی است که انسانهای شریف در دنیا هم، از آخرت خود آگاهند ، نظیر آنچه در مورد شهدای کربلا نقل شده که ایشان شب عاشورا جایگاه خود را در بهشت دیدند .

 اما باید توجه داشت که ،جایگاه بعد از مرگ ، برزخ است . و آنهم تا قبل از قیامت کبری است و این مطلب با آنچه که گفته شد ، در مورد وجود برزخ و قیامت هم زمان با دنیا ،و آگاهی و حتی دیدن جایگاه خود در بهشت ، منافاتی ندارد ، بلکه موید آن است که بعد از مرگ ، عالم برزخ است و ارواح تمام انسانها بعد از مرگ تا برپایی قیامت کبری ، در ان جایگاه قرار دارند ، زیرا اگر چنین نبود ، دیگر علم به وجود عالم برزخ و دیدن جایگاه خود در انجا معنی نداشت.

نتیجه اینکه ارواح تمام انسانها ، حتی پیامبران و امامان پس از مرگ وارد برزخ می شوند ، در عین حال از قیامت و جایگاه خود هم میتوانند خبر داشته باشند! و ایندو منافاتی با هم ندارند .